Федералната легализација на канабис во САД може да направи повеќе штета отколку добро?

Додека законодавците разгледуваат два предлога-закони кои би ја прекинале децениската забрана на канабис во САД, ова се покажува како лоша вест за дел од засегнатите страни. Постојат традиционални противници на реформата меѓу многу полициски организации, како и здравствени работници. Но, дури и некои канабис претприемачи во државите што веќе имаат воспоставено легален пазар за канабис чувствуваат вознемиреност.

Двете главни грижи што традиционално ги истакнуваат противниците се влијанието од легализацијата врз јавното здравје и состојбата со криминалот. Сега се појавува и трето прашање — дали постојните пазари на канабис нема да се распаднат штом се дозволи меѓудржавна трговија и големите корпорации преземат контрола.

Легализација на канабис и статистика за криминал

Вештината на селективно избирање податоци долго време им овозможува на поддржувачите и на противниците на реформата да најдат докази за поддршка на нивната гледна точка. Сепак, објективната анализа покажува дека донесувањето закони за легализација речиси и да нема влијание врз стапките на криминал.

На пример, Институтот Като утврди дека во осумте години по легализацијата на канабис во Колорадо и Вашингтон во 2012, стапките на криминал во овие и други држави останале практично исти. Во некои имало благо опаѓање, во други раст, но не постоела врска со легалноста на канабисот.

Безбедноста на патиштата изгледа како посебно прашање, бидејќи бројот на фатални несреќи каде возачите имале THC во организмот се зголемил и пред и по легализацијата. Сепак, критичарите посочуваат дека позитивен тест не значи нужно и нарушена способност, затоа што метаболитите на канабисот остануваат во телото најмалку неколку дена по употреба. А кај честите корисници уште подолго.

Сепак, влијанието на канабисот врз сообраќајната безбедност останува спорно прашање и е дел од секоја дебата.

Малите бизниси се чувствуваат загрозени

Неочекувана опозиција кон укинувањето на федералната забрана доаѓа од канабис претприемачи кои работат во ‘зелените’ држави. Тие се навикнати на средина во која меѓудржавната трговија е забранета и нема национална конкуренција.

Сосема разбирливо, некои држави, како Калифорнија или Орегон, би имале корист од можноста да го продаваат својот производ низ целата земја, бидејќи нивниот климат и либералните регулативи им даваат предност. Орегон дури ги измени своите закони за локалните претпријатија да бидат подготвени да излезат на националниот пазар веднаш штом федералната забрана биде укината.

Но соседните Вашингтон или Алјаска стравуваат дека поевтините производи од други држави ќе ги истиснат локалните производители. Колорадо има слични стравови, па властите таму одлучија да дозволат повеќе надворешно одгледување со цел индустријата во државата да стане поконкурентна.

Интересно е што играчите на црниот пазар имаа слични грижи кога државите за прв пат размислуваа за легализација. Имаше извештаи дека уличните дилери постојано гласале против ваквите мерки. Сепак, нивните стравови сѐ уште не се оствариле, бидејќи легалниот и црниот пазар изгледа коегзистираат прилично мирно. Барем досега.

А оние засегнати страни што се чувствуваат загрозени од можноста поевтини производи и поголеми фирми да навлезат од соседните држави треба да размислат што би значела светска легализација за нивниот бизнис. Ако или кога тоа се случи, ќе има десетици земји со подобри климатски услови, поевтина работна сила и пониски даноци од која било држава во САД.

Конкуренцијата е добра, дури и ако значи дека има поразени и победници. Тоа мора да го прифатиме, како и фактот дека вознемирувачки технологии и политики постојано се појавуваат. Можеме да се обидеме да ги забавиме со ограничувања и регулативи, но на крајот секогаш победува напредокот.