• 1. Cannabis ruderalis
• 2. Што ја чека иднината на автоцветачката генетика?
• 3. За крај

Ова е приказна создадена низ милениуми. Создавањето на автоматските сорта на канабис на Fast Buds бараше десетици илјади часови работа од нашите експертски одгледувачи, но тие имаа мала помош од древните фармери на канабис кои одгледувале, јаделе и веројатно пушеле уште пред повеќе од 10.000 години. Одгледувањето на канабис започнало во централна Азија, околу современа Монголија, пред околу 12.000 години. Тоа беше еден од првите растенија кои луѓето ги припитомиле. Практиката се проширила низ Евроазија, и до 2000 години п.н.е., можеше да се најде насади од луѓето до западна Германија и источно до Јапонија.

Човек гледа плевел, човек припитомува плевел, човек пуши плевел, крај. Тоа е целата приказна според многу извори, но реалноста не е толку едноставна. Луѓето ги подобруваат сортите што ги одгледуваат преку селективно опрашување, и индустријалниот коноп не е исклучок. Древните земјоделци креирале вариетети за производство на облека и јажиња, како и други за медицинска, религиска и рекреативна употреба. Некогаш по патот, веројатно на територија на денешна Русија, овие создадени сорти избегале од неолитските плантажи и почнале да растат диво. Овој новоформиран див канабис е тоа што денес го нарекуваме Cannabis Ruderalis, или „ditch weed“ ако сте од одредени делови на САД. Не може да се направи влакно од него, а пушењето на цветовите ќе ви донесе само главоболка. Некаде сметан за штетник, оваа вариетета на канабис има една спасоносна одлика – цвета и расте таму каде припитомениот канабис не може.

1. Cannabis Ruderalis

До моментот кога Ruderalis избегал од својот аграрен затвор, луѓето веќе ја префрлиле растението на север во Сибир, каде што преживувал над 20 часа дневна светлина летото, и помалку од четири во зима. Растенијата што цветаат според светлината умирале, а неколку издржливи мутации кои можеа да цветаат според својот внатрешен часовник се проширија наоколу. Во почетокот на 20 век, научниците што го проучувале канабисот го поделија на три подвидови: Sativa, Indica и Ruderalis. Одгледувачите се фокусираа на подобрување на сортите Sativa и Indica, додека Ruderalis беше игнориран, пушен само од најочајните тинејџери.

Сепак, неколку одгледувачи ориентирани кон иднината се обидоа да го припитомат Ruderalis во 1970-тите, но повеќето се откажаа, откривајќи дека не можат да инкорпорираат автоматски гени и да создадат стабилни, квалитетни цветови за пушење. Но, имаше еден особено посветен одгледувач што постигна некаков успех – Владата на Соединетите Американски Држави. До 2017, Универзитетот во Мисисипи го произведуваше целото медицинско марихуана за научни цели во САД. Универзитетот дури го одгледуваше и првиот легален медицински канабис за федералната гласачка MMJ програма од 1978, која сепак и служеше само на 13 пациенти. За разлика од тоа што прикажуваат филмовите за камењаџии, државниот канабис беше, и останува со запрепастувачки нисок квалитет, со максимум од 8% THC. Една од експерименталните сорти што се одгледуваа таму веројатно беше автоматски хибрид помеѓу мексиканска Sativa и руска Ruderalis.

Велиме „веројатно“ бидејќи нема јавна документација што точно се одгледувало во оваа лабораторија покрај примероците испратени до пациентите, кои сите беа нискоквалитетна тревка добиена од непозната Sativa. Алтернативно, тоа можеше да дојде и од канадските универзитети во Отава. Како и да е, овој нејасен хибрид си го чекал моментот сè додека не го добил во рацете на одгледувачот познат како The Joint Doctor. The Joint Doctor конечно ја реши мистеријата на автоматскиот канабис. Тој доби сорта позната само како „Mexican Rudy“, која цвета рано и расте ниско. Од каде потекна оваа сорта останува мистерија, дури и за него, но верува дека некој тајно ја изнел од лабораторијата на Универзитетот во Мисисипи.

Со текот на времето, The Joint Doctor ја одгледал Mexican Rudy и потоа ја вкрстил со Northern Lights #2, со надеж за ниска, брзо цветачка сорта со солидна количина на THC. Потоа ја вкрстил оваа прва генерација со легендарна Indica од 70-тите, William's Wonder. Во оваа втора серија, открил машки растенија кои цветаат веднаш откако ќе никнат. Користејќи ги овие мутантски машки растенија како опрашувачи, одгледал целосно автоматски сорта кои не растат поголеми од 30 сантиметри. Го нарекол овој бизарен нов хибрид „Willy's Automatic“ и продолжил со експериментирање. До шеста генерација, тој го создал тоа што го нарекол „The Lowrider“. Првата комерцијално достапна сорта на автоматски цветачки канабис.

Светот на канабисот не беше сигурен што да мисли за The Lowrider. Приносот беше низок, содржината на THC средна, а вкусот му недостасуваше. Многу искусни одгледувачи го гледаа само како новитет – академски интересен но ништо што би сакале да одгледаат сами. Но, други го видоа потенцијалот. Ниска, автоматска сорта би била совршена за дискретно домашно одгледување, а со понатамошно крстење – кој знае што носи иднината.

Неколку влијателни одгледувачи, како Donny Danko од High Times, застанаа во одбрана на Lowrider. Во неговите очи, новата вариетета на канабис е совршена за одреден тип на одгледувач. Можеби Lowrider не е за секого, но автоматскиот канабис не завршува тука. Danko беше еден од првите промотори на автоматски канабис, промовирајќи ги Lowryder и неговите блиски „браќа“ во подкастот и списанието.

The Joint Doctor продолжи да создава нови сорти, а други, како Fast Buds, започнаа свои експерименти. Автоматскиот канабис е на пазарот помалку од една деценија, а одгледувачите веќе ги надминаа ограничувањата на Lowrider. Модерните сорти како Tangie Auto достигнуваат височини до 150 сантиметри. Дури и кога се сè уште ниски, сортите како Blue Dream'Matic изгледаат повеќе како грмушки отколку дрвца, и содржат многу цветови на мал простор. Содржината на THC повеќе не е проблем, сорта како Gorilla Glue може да достигне и до 24%. Кога станува збор за вкус, модерните автоцветачки сорти се подлабоки и покомплексни како фотопериодните роднини. Pineapple Express од Fast Buds го носи сиот овошен вкус од оригиналот во свои компактни 140 см.

2. Што ја чека иднината на автоцветачката генетика?

Да бидеме јасни, небото е границата. Автоматските сорта на канабис навистина се на самиот раб на науката, и веќе се надминува она што мислевме дека е можно за канабис генетиката. Со неодамнешниот бум зад нас, којзнае каде ќе бидеме за нови четири години.

Во моментов гледаме автоматски варијанти на речиси сите најдобри фотопериодни сорти како доаѓаат на пазарот. Во 2016 Fast Buds ја објави својата автоматска Gorilla Glue и постигна неверојатен успех. Веднаш стана најдобро продавана автоцветачка сорта на сите времиња, надминувајќи ги сите претходни рекорди. И не е единствената автоцветачка сорта што денес надминува 25% THC. Повеќе сорти ја надминаа оваа граница годинава, а со порастот на моќниот CBD, гледаме и сорти со одличен баланс на THC и CBD.

Од аутсајдери, денес автоматиките брзо го освојуваат врвот по пазарен удел, и тоа не е изненадување. Со можноста да се одгледуваат во многу поширок климатски опсег, за многу пократко време и на поголеми надморски височини од нивните фотопериодни роднини, единствено изненадување е што оваа промена не се случи уште порано. Имаат и поголема отпорност на штетници и болести и се помалку подложни на мувла и во кореновиот систем и на цветовите.

Но, дали има недостатоци при одгледување автоцветачки сорти во однос на фотопериодните растенија?

Секако, како и за сè во животот, секогаш има компромис. Ако сакате да одгледувате само неколку екстремно големи растенија (можеби заради локалните закони), автоцветачките веројатно не се најдобра опција. Но, ако сакате најдобар однос цена-квалитет за најкратко време – нема подобар пат од автоцветачката генетика на канабис!

3. За крај

Им требаа илјадници години на луѓето да го освојат автоцветањето за свој бенефит, а за помалку од деценија Fast Buds создаде неверојатна палета на сорти за избор. Ако ова го направивме за една деценија, што можеме следната? Имаме неколку идеи, затоа следете нè на Fast Buds и во меѓувреме – уживајте во забрзано одгледување!