Kenevir Beslenmesi: Mikro Besinler Nelerdir?

• 1. Mikro besinler nelerdir?
• 1. a. Kenevirin büyümesi İçin gereken makro besinlere kısaca göz atalım
• 2. Mikro besinler
• 2. a. Boron (b)
• 2. b. Klor (cl)
• 2. c. Bakır (cu)
• 2. d. Demir (fe)
• 2. e. Manganez (mn)
• 2. f. Molibden (mo)
• 2. g. Çinko (zn)
• 3. Mikro besinlerin Önerilen miktarları
• 4. Fazla ve eksik besleme
• 5. Besin emilimi ve ph kullanılabilirliği
• 6. Sonuç

Bu besinler “iz elementler” olarak da bilinir, çünkü çok küçük miktarlarda gereklidirler, ancak tıpkı makro besinler gibi kenevir tohumları'nın büyümesi için hayati öneme sahiptirler. Gereken miktar makro besinlerden 10 kat (veya daha fazla) az olsa da, bitkinin gelişiminde kritik rol oynarlar. Tıpkı insanlar gibi, bitkiler de temel fizyolojik fonksiyonlarını gerçekleştirmek için belirli bir aralıkta besinlere ihtiyaç duyar. Biz bir salata veya besin açısından zengin başka bir gıda tükettiğimizde, vücudumuz bu mineralleri damar sistemi aracılığıyla dağıtır.

Bitkilerde ise bundan daha basit, ama benzer bir besin taşıma sistemi vardır. Gövde ve dallarda, iki boru şeklinde geçiş yolu bulunur: Ksilem ve floem. Floem, besinleri yapraklardan köklere taşırken, ksilem köklerden su ve mineralleri yukarıya, bitkinin geri kalanına iletir. Pek çok kenevir yetiştiricisi, bitkilerinin aldığı azot, fosfor ve potasyum miktarına odaklanır. Oysa mikro besinler olarak bilinen başka büyük bir mineral grubu da bitki sağlığı, gelişimi ve veriminde son derece önemli bir rol üstlenir. 

1. Mikro Besinler Nelerdir?

Mikro besinler, düşük miktarlarda kullanılan ve bitki büyümesi için gerekli olan minerallerdir. Makro besinlere göre 10 kata kadar daha az gerekse de, eksikliklerinde besin yetersizliğine bağlı belirtiler ortaya çıkabilir ve bu elementler güçlü, sağlıklı ve yoğun çiçekler veren bir kenevir bitkisi için son derece önemlidir.

Mikro besinler musluk suyunda bulunabilir, bu nedenle kullandığınız su kaynağına göre bunları ayrıca eklemenize gerek olmayabilir. Ancak, bunu tam olarak bilmenin tek yolu Toplam Çözünmüş Katı (TDS) ölçer ile ölçüm yapmaktır. Düşük miktarda ihtiyaç duyulmalarına rağmen kenevir için hayati öneme sahiptirler. Rolleri, makro besinlerin gerekli yapıyı oluşturmasına ve bitkinin çiçeklenme aşamasına sağlıklı geçişine destek olmaktır. Unutmayın, suyu filtrelemek içerisindeki tüm mineralleri ortadan kaldırır, bu yüzden mikro besinleri besin solüsyonunuza eklemeniz gerekir.

Genel olarak, mikro besinler bitki sağlığı için hayati öneme sahiptir. Ancak kenevir bitkileri bu minerallere çok az miktarda ihtiyaç duyduğu için eksiklikler nispeten nadirdir. Birçok dış mekan toprağı bu maddeleri içerir, özellikle iyi bakılmış ve verimli bahçe topraklarında bolca bulunur. Bazı yetiştiriciler, potansiyel eksiklikleri tamamen önlemek ve bitkilere avantaj sağlamak için mikro besin takviyesi yapar. Bazı zamanlarda, demir ve manganez gibi mikro besinler emilimi artırmak amacıyla yapraktan sprey olarak uygulanır. Mikro besinlerin birkaç farklı rolü olur, ancak büyük kısmı koenzim olarak görev yapar. Yani, belirli enzimlerin aktif bölgelerine bağlanır ve kimyasal reaksiyonları kolaylaştırır. Bitkiler bu büyük proteinleri, metabolizmayı kolaylaştırmak ve enerjiyi kullanabilmek için üretir.

Kenevirin Büyümesi İçin Gereken Makro Besinlere Kısaca Göz Atalım

Tüm bitkiler sağlıklı büyümek için üç ana besine ihtiyaç duyar: Azot (N), fosfor (P) ve potasyum (K). Bunlar, bitki sağlığı ve büyümesinin temel taşlarını oluşturur. Her gübre (formu ne olursa olsun) üzerindeki NPK oranını gösterir, böylece kullanıcı gübrenin içeriğini görebilir. Azot, kenevir yaşam döngüsündeki tüm büyüme evrelerinde önemlidir, özellikle de vejetatif dönemde. Klorofilin ana bileşeni azottur ve fotosentez için mutlak gereklidir. Azot ayrıca, tüm bitkilerde proteinlerin yapı taşı olan amino asitlerin önemli bir kısmını oluşturur ve ATP üretiminde kritik bir rol oynar.

Fosfor ise tüm bitkiler için bir başka temel makro besindir. Kök gelişimi, hastalık direnci, tomurcuk oluşumu ve sap sağlamlığı gibi birçok süreçte büyük katkısı vardır. Potasyum ise son ana makro besindir ve en önemli görevleri osmoregülasyon ve ATP üretimini tetiklemektir. Osmoregülasyon, bir bitkinin yapraklarındaki gözenekleri (stoma) kontrol ederek su ve tuz dengesini ayarlamasıdır. Ayrıca iki ikincil makroya da kısaca değinmek gerekir: 

Kalsiyum (Ca)

Kalsiyum, hücre duvarlarının ve genel bitki yapısının temel bileşenidir. Kalsiyum olmadan yeni büyüme bodur kalır, önceki yapraklarda pas lekeleri ve kıvrılmalar oluşur. Aynı zamanda hormon ve enzim düzenlemesi için hücreler arası mesajlaşmada gereklidir. Kalsiyum bitki sağlığında bu kadar anahtar rol oynadığı için temel besin olarak kabul edilir. Ayrıca, hücre duvarı içerisinde yapı sağlamanın yanı sıra, hastalıklara karşı fiziksel savunmada da rol oynar.

Kükürt (S)

Kükürt, (azot ile birlikte) klorofil oluşumunda temel bir rol oynar. Aynı zamanda, amino asitler, proteinler, belirli enzimler ve vitaminlerin üretimi için de gereklidir. Doğru düzeyde kükürt olmadan bitkilerin yaygın hastalıklara karşı direnci çok daha düşük olur.

2. Mikro Besinler

İz elementler, neredeyse saptanamaz miktarlarda ihtiyaç duyulan bir mineral grubudur. En yaygınları, 20'den fazla benzersiz element içerir ve bitkinin yaşam döngüsünde çeşitli roller üstlenirler. Bunlar şunlardır:

Boron (B)

Kalsiyum ile birlikte Bor, çiçeklenme aşamasında gereklidir, hücre bölünmesinden sorumludur ve hücre duvarı yapısında önemli bir elementtir. İlginç şekilde, fazla kalsiyum, potasyum ve azot, borun kullanılabilirliğini azaltabilir. Toprak analizi sonucunda bu besinler fazla çıkarsa, yetiştiriciler bitkinin bor alabilmesi için toprağa ekstra bor eklerler. Buna karşılık, toprakta kalsiyum çok düşükse, borun kullanılabilirliği artar, ancak bu da yüksek seviyelerde toksisiteye neden olabilir. 

Klor (Cl)

Klor çok düşük miktarda gerekir ve yalnızca bitkinin gözeneklerini açıp kapamasına yardımcı olmakla kalmaz (‘nefes almasına’ izin verir), aynı zamanda yaprakların sağlam ve güçlü kalmasını destekler.

Bakır (Cu)

Bakır, enzim aktivatörü olarak çalışır. Fotosentezin hızlanmasına ve kenevir bitkisinin damar dokusunun desteklenmesine yardımcı olur. Bakır eksikliği çeşitli sebeplerden gelişebilir. Örneğin, bakır eksikliği belirtileri organik madde oranı yüksek ve içinde çok kum bulunan topraklarda daha sık görülür, çünkü bu tür topraklarda bakır kolayca yıkanır. Ancak, belirli oranlarda organik madde ve kum da toprak için faydalıdır.

Demir (Fe)

Bu mineral yalnızca enerji üretmekle kalmaz, aynı zamanda klorofil üretiminin de bir bileşenidir ve bitkiye o zengin yeşil rengi verir.

Manganez (Mn)

Manganez, doğrudan bitkinizin sağlığıyla ilgilidir. Bu mineral, kökleri patojenlerden koruyarak hastalıklara karşı direnci güçlendirir ve azot emilimini artırır.

Molibden (Mo)

Molibden yalnızca çok küçük miktarlarda kullanılır ve protein oluşumuna yardımcı olur.

Çinko (Zn)

Çinkoya da çok az miktarda ihtiyaç vardır, ancak kenevir için son derece önemlidir. Bu mineral büyüme hormonlarının oluşumuna yardımcı olur ve internod aralığıyla ilgilidir.

3. Mikro Besinlerin Önerilen Miktarları 

Çok az miktarda ihtiyaç duyulsalar da, bu besinlerin herhangi birinin eksikliği şiddetli eksikliklere ve büyüme sorunlarına yol açabilir.

Bu sayıların kenevir yaşam döngüsünün tamamında ppm değerini gösterdiğini ve bitkinizin verdiği işaretlere göre ayarlanması gerektiğini unutmayın.

4. Fazla ve Eksik Besleme

Mikro besinlere daha az ihtiyaç duyulsa da, yetersiz ya da aşırı miktarda verilmesi eksikliklere yol açabilir, tıpkı makro besinlerde olduğu gibi. Bunun nedeni, ne kadar az kullanılsalar da mikro besinlerin kenevir için yaşamsal olması ve makro besin süreçlerini doğrudan desteklemesidir.

Besin çözeltinizde hangi minerallerin bulunduğunu ve miktarlarını bilmek çok önemlidir. Gerçekten %100 sağlıklı bir bitki yetiştirmek istiyorsanız çözeltinizi ölçmeli ve eksik mineralleri ilave etmelisiniz.

5. Besin Emilimi ve pH Kullanılabilirliği

Bir yetiştirme ortamının pH'ı, ortamın ne kadar asidik ya da alkali olduğunu gösterir. 7.0'dan düşük pH'a sahip ortamlar asidik, 7.0'dan yüksekler alkalidir. İdeal pH aralığı uyguladığınız yetiştirme yöntemine göre değişir. Toprakta yetiştirme için aralık 6 - 6.8 arasındadır; tüm topraksız yöntemlerde (aeroponik, hidroponik, coco coir dahil) 5.5 - 6.5 arası olmalıdır. Peki tüm bunların besin emilimiyle ilgisi nedir?  pH düzeyini doğru aralıkta tutmazsanız, besin seviyesi ne olursa olsun bitkileriniz mevcut besinleri alamaz.

Bu durum zaman zaman besin kilidi olarak adlandırılır, doğru pH aralığında aşırı besleme yapıldığında da yaşanabilir. Topraklı veya toprak benzeri (ör. coco coir) ortamda yetiştiriyorsanız düzenli aralıklarla toprak pH'ını kontrol edin. Bunu sulama sonrası çıkan suyun pH'ını ölçerek veya pH test cihazı ile yapabilirsiniz. Hidroponik yetiştiricilikte ise günlük pH test cihazınızı besin ve tahliye kovalarına daldırmak yeterlidir.

Her besleme öncesi suyunuzun pH'ını ve TDS ya da EC değerini mutlaka kontrol edin. Dengesiz tek bir besleme bile büyük problemlere ve tüm emeğinizin boşa gitmesine neden olabilir. Eksiklikler ve hastalıkları tespit etmek ve düzeltmek zor olabilir. En kaliteli çiçekleri ve en yüksek verimi almak için kendinize şans tanıyın; en sevdiğiniz bitkilere verdiğiniz her şeyi ölçün ve çabanızın meyvelerini (ya da çiçeklerini) keyifle toplayın!

6. Sonuç

“Mikro” olarak adlandırılsalar da, makro besinler kadar önemlidirler. Her yetiştirici, bitkilerinin mutlu ve sağlıklı büyümesi için gerekli tüm mineralleri almasını sağlamalıdır. Sadece makro besinlerle yetinip mikro besinleri ihmal etmek, zayıf ve böcek ile zararlılara karşı daha savunmasız bir bitkiye yol açar. Bitkinizin potansiyelini tam olarak gösterebilmesi için hem mikro hem makro besinleri doğru oranda vermelisiniz.